پہنچاں مدینے چھیتی کتے ساہ نکل نہ جاوے

پہنچاں مدینے چھیتی کتے ساہ نکل نہ جاوے

مینوں اج دی شام مولا آقا دے در تے آوے


رو رو کے نین میرے سُک خار ہو گئے نے

ساتھی عرب دے سارے تیار ہو گئے نے


رحمت تیری الہی مینوں وی خیر پاوے

طیبہ دیاں میں جا کے ہن دیکھ لاں بہاراں


چُم چُم کے جالیاں نوں سڑدے ایہہ نین ٹھاراں

بن تیرے ہور کیہڑا بگڑی میری بناوے


طیبہ دی یا الہی ہر اک گلی دا صدقہ

کر دے مُراد پوری مولا علی دا صدقہ


نظراں چوں جام مینوں ساقی میرا پلاوے

اے دو جہاں دے مالک آساں ناں توڑ دیویں


ٹُٹے ہوئے مقدر ہُن میرے جوڑ دیویں

ہُن نعت جاکے صائم سوہنے دے گھر سناوے

شاعر کا نام :- علامہ صائم چشتی

کتاب کا نام :- کلیات صائم چشتی

دیگر کلام

اُمیدیں لاکھ ٹو ٹیں تم کرم پر ہی نظر رکھنا

نہ ہوتا در محمدّؐ کا تو دیوانے کہُاں جاتے

بے چین ہوں مدت سے مجھے چین عطا ہو

باغِ جنت میں نرالی چمن آرائی ہے

میانِ روشنی تجھ سا سیاہ رو ہوگا

نبیوں کے سردار حبیبِ ربِ اکبر

کملی والے میں صدقے تری یاد توں آکے جو بیقراراں دے کم آگئی

!مجھ کو ترے کرم کا سہارا ہے اَے کریم

اختیارِ سرور میں مصطفیٰؐ کے دامن میں

نہیں وہ صدمہ یہ دل کو کس کا خیال رحمت تھپک رہا ہے